ZAC5 | ‘The hammer falls’ in nachtelijk Spa

Geschreven door Robert Saalmink Dinsdag 26 Mei 2009 21:14

Omdat Danny Kappen en Mark Schuttenhelm elkaar al enkele races geen puntje extra gunnen staan deze heren alweer enige tijd op een gelijk puntenaantal. Tijdens de traditionele 2,4u van Spa-Francorchamps moest de beslissing vallen.

CUP600
Danny begint goed en pakt de pole met als enige een tijd in de 2:09. 0.6 daarachter staat rivaal Mark Schuttenhelm en zo wil het geval dat Danny theoretisch een puntje voorsprong heeft op Mark na de kwalificatie. Daar vinden we de Corvette van Marcel Groen, de Aston Martin van John Vissers en de Corvette van René Venderbosch. De Skin Sense mannen moesten theoretisch nog een puntje scoren om de team titel veilig te stellen, maar dat was slechts een formaliteit natuurlijk. Gerben Kelly deed ook weer een race mee na een lange afwezigheid en moest genoegen nemen met de zesde startplek.

Het CUP600 veld was dik bezet deze race met veertien deelnemers. De rest van de startgrid daarom in vogelvlucht: P7 was voor Ludo Bleys, de snelste Belg van het stel.  P8 was voor Fabian de Jong, Niels Tieman pakte P9, Steven Gabriel P10, Eric Linssen P11, Kim van der Stichelen P12 (tikje teleurstellend na twee 5e en een 6e plek in recente races), Dennis Gerressen P13 en Robert Saalmink P14. Bram van der Stichelen kon geen tijd rijden wegens technische problemen en startte achteraan.

Vanaf de start vlogen Danny Mark er vandoor. Danny voorop gevolgd door een direct aanvallend rijdende Mark. Mark wist dat hij moest winnen om zeker te zijn van de titel, nadat Danny de pole had gepakt. Richting Les Combes in de tweede ronde gebeurde het dan. Naast elkaar met 290 km/u stormen ze op het rempunt af. Ze kruipen steeds dichter op elkaar en raken elkaar uiteindelijk licht, waardoor Danny de Maserati verliest en in het gras belandt. Hij valt terug tot P5. Mark pakt de leiding en op dat moment is de situatie zo dat Danny P2 en de snelste ronde moet halen om een eventueel winnende Mark van de titel af te kunnen houden. Danny begint aan de inhaalrace en na het wegvallen van Gerben Kelly en het passeren van John Vissers ligt hij alweer derde achter Marcel Groen.

Mark Schuttenhelm heeft het ondertussen ook druk met Marcel, die op deze manier zichzelf aardig met het kampioenschap bemoeit. Marcel pakt zelfs een ronde of tien de leiding af van Mark. Tegen het einde van de eerste stint ligt Danny nog maar een seconde of twee achter Mark, met Marcel aan de leiding. De pitstops zorgen ervoor dat Mark de leiding kan overnemen en Marcel tweede ligt. Danny ligt dan achter Marcel en dat gat wordt steeds groter. De Maserati toonde zich tevens van zijn dorstige kant, waardoor Danny het tempo moest laten zakken om brandstof te sparen.

Mark Schuttenhelm is ook nog niet zeker van de titel met Marcel Groen in zijn nek. Na de tweede serie stops ligt Marcel weer aan de leiding en is het aan Mark om orde op zaken te stellen. Doordat Marcel op een laggende auto klapt, wordt het Mark wel makkelijk gemaakt wat dat betreft. Daarna kan Mark de leiding vasthouden. Het gat werd niet groter dan een seconde of vier en dus wist Marcel Mark alsnog aardig te laten zweten. Maar uiteindelijk zou toch Mark Schuttenhelm zegevierend over de finish gaan, met Marcel Groen tweede en Danny Kappen derde. Marcel pakte dan ook nog de snelste ronde, waarmee Mark met slechts twee punten voorsprong de titel overneemt van Danny Kappen. Mark: “Wel een hele vette race tussen Marcel en mij .... man man man wat was ik hem zat!! 63 rondjes op 2 sec! Danny ligt op een bepaald moment ruim achter maar weet niet zeker of ik de snelste ronde heb dus MOET echt winnen om kampioen te worden. Helaas voor Marcel en gelukkig voor mij raakt hij de warpende Dennis (die ik ook nog ontmoet) en kan daarna de voorsprong uitbouwen tot 8 seconden en bijna 1 minuut op Danny. Dus eindelijk een keer winst op Spa en dankzij zes overwinningen en de rest allemaal finishes op het podium kan ik met opgeheven hoofd het seizoen afsluiten met de titel. Dit had niemand verwacht denk ik en ik al zeker niet!”.

Achter deze mannen werd natuurlijk ook nog geraced. John Vissers moest op zijn brandstofverbruik letten en begon de race rustig aan om aan het einde van de race voldoende over te hebben om nog te sprinten. Ludo Bleys kan er hierdoor langs en het zou John niet meer lukken hem in te halen. Wel bleef hij René Venderbosch en Fabian de Jong voor. In het eerste deel van de race zorgen Steven Gabriel en Niels Tieman in dit groepje nog voor de nodige actie en is het superclose, maar deze beide heren moesten helaas uitvallen. Eric Linssen weet dan nog beslag te leggen op P8, voor Gerben Kelly die vanaf de allerlaatste plek terug weet te knokken. Dennis Gerressen legt beslag op P10, Kim van der Stichelen op P11 maar niet zonder het seizoen in stijl te hebben afgesloten met weer een vete met Robert Saalmink, die 12e wordt. Bram van der Stichelen bemoeide zich ook nog lange tijd met dat gevecht maar moest helaas uitvallen.

Dus, Mark Schuttenhelm neem na twee seizoenen de CUP600 titel en startnummer 1 over van Danny Kappen, die de titel op zijn beurt weer van Mark Schuttenhelm had overgenomen (ZAC2). Deze twee heren hebben de ZAC titel dus afwisselend op zak gehad. Mark Schuttenhelm had de ZAC2 titel, in de ZAC3 moest hij de eer aan Danny Kappen laten, maar in de ZAC4 pakte Mark de CUP400 titel en in de ZAC5 dus nu de CUP600 titel.

CUP400
Was het in de CUP600 ouderwets vol op de grid, in de CUP400 was het startveld op een historisch dieptepunt met slechts vijf deelnemers. Paulpeter Kroon tekende natuurlijk voor de goede smaak nog een pole bij op zijn CV. Hij was 0.7 te snel voor een sterke Maik Peters in de BMW M3. Daarachter staat Jeroen Ursem op P3 en doorbreekt Peter van de Kolk de BMW-armada met zijn Ferrari op P4, voor Ruben de Ruijter’s M3.

De start was voor Paulpeter, en die zou de leiding weten uit te bouwen naar ruim anderhalve minuut op de finish, daarmee zijn supremacy dit seizoen nogmaals kracht bijzettende. Dit overigens niet ten nadele van Roy Visser. Dat was natuurlijk PP’s grote rivaal in het begin van het seizoen en het feit dat Roy na zo lange afwezigheid toch nog P2 in het kampioenschap weet vast te houden, zegt wat dat betreft genoeg.

Maik Peters had het wat zwaarder. Hij moest na de start Jeroen Ursem en Peter van de Kolk voor laten na een foutje, en kort daarna ging ook Ruben de Ruijter hem voorbij. Daarna ging Peter voor meer en begon Jeroen zenuwachtig te maken. Na een tijdje vond hij het genoeg en ging Jeroen voorbij voor P2, wat Peter relatief eenvoudig kon vasthouden tot de finish. Maik kon ondertussen Ruben weer terug pakken en na een goede pitstop kon Maik achter Jeroen aanhaken. Dit bleef de hele stint close en na de tweede serie stops kon Maik voor Jeroen op de baan komen. Maik kon deze plek goed vasthouden tot de finish. Jeroen wordt vierde en dat was het dan: Ruben valt halverwege de race uit.

Paulpeter dus met overmacht kampioen, en hij mag volgend seizoen het startnummer 50 dus op de flanken plakken. Hij volgt Roy Visser (ZAC2 en ZAC3) en Mark Schuttenhelm (ZAC4) op.